عزیزان دل سلام ممنونم که این بلاگ را برای لحظه ای دم زدن هر چند کوتاه در بین راه پر سنگلاخ زندگی پذیرفته اید.اینجا کلبه ای است با عطر قدمت به درازای تاریخ و فرهنگ ایران زمین. دمی بنشین در زیر سایه این سرو کهن تاریخ بیاسای و با شراب ناب عارفان این مرض و بوم لب تر کن و به آوای خوش بلبلی عاشق که کمی آنسوتر بر پرچین باغ پر میوه ادب پارسی در حسرت دیدار گل درین قحطی معنویت می خواند گوش فرا ده که می گوید سوختم از آتش سودای دل آتشی در سینه دارم جای دل............
